Балада за Халовин Тивка октомвриска квечерина, по улиците низ градот нема жива душа Страшна журка во Синди се спрема во Дебар маало некаде, врисок се слуша Студен ветер вие, жолти лисја носи темно е, но гледам нешто бледо свети дојдов, што да видам: маски, костури и вештерки, гласна музика и летаат салфети Блади Мери и мозок се пие, терасата преполна, галама, ситен дождец лие „Дечки дајте малце потивко“ комшијата не може да спие Дојде утро, главата тешка Гледам до мене некој се смешка Станувам тивко и бегам низ врата Јебо те Халовин, се напраив салата Оваа балада полека го губи својот сјај, а ти дечко, девојко едно знај, не дојдеш ли во вторник во Синди помеѓу нас ќе биде крај. Непознат автор дојдете да видиме кои сме, да се преброиме